Gemeente Nijmegen keek haar beeldmateriaal na in vier losse systemen. Panorama’s in het ene, obliekfoto’s in het andere, puntenwolken weer ergens anders. Iedere leverancier bracht zijn eigen viewer mee, met eigen inloggegevens en eigen bedieningslogica. Wie een straat wilde beoordelen, moest weten in welk systeem dat jaar was ingewonnen.